“கவிஞர் கீழை. நிலாபாரதியின் கவிதைகளில் நவீனத்துவம்.”

  “கவிஞர் கீழை. நிலாபாரதியின் கவிதைகளில் நவீனத்துவம்.”

 

 “ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் அவனுடைய இருப்பே முதன்மையும், அடிப்படையுமானது. தன் இருப்பு நிலையைக் கொண்டே மனிதன் பிறவற்றையெல்லாம் மதிப்பீடு செய்கின்றான். தனக்குள்ள பிரச்சனைகளைத் தானே தீர்த்துக் கொள்ளவேண்டும். மனிதன் தனக்கான வாழ்க்கையைத் தானே தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதே இத்தத்துவத்தின் அடிப்படைக் கொள்கையாகும். தனிமனித இருத்தல் அனுபவத்தை மையப்படுத்திய உணர்ச்சிவாதம் என்றும் இதனைக் கூறலாம்.” 1 என்று இருத்தலியம் (existentialism) குறித்துக் கூறுவார்  டென்மார்க் அறிஞர் சோரன் கீர்கேகார் (Soren Kierkegaard).

தற்காலக் கவிதைகளில், இருத்தலியல் கோட்பாட்டுக் கவிதைகள் பரவலாக எழுதப்படுவதை நம்மால் அறிந்து கொள்ள முடிகிறது. அவ்வகையில்,  கவிஞர் கீழை.நிலாபாரதியின்  கவிதைகளில்  நவீனக்கோட்பாட்டுக்கவிதைகளும்  அதிகளவில் காணப்படுவதை இக்கட்டுரையின் மூலம் காணலாம். 

இருத்தலியல் (Existentialism) 

 “இருத்தலியல் என்பது மனித இருப்பு பிரச்சினையை ஆராயும் தத்துவ விசாரணையின் ஒரு வடிவமாகும். இருத்தலியல் தத்துவவாதிகள் மனித இருப்பின் பொருள், நோக்கம் மற்றும் மதிப்பு தொடர்பான கேள்விகளை ஆராய்கின்றனர். இருத்தலியல் சிந்தனையில் உள்ள பொதுவான கருத்துக்கள் இருத்தலியல் நெருக்கடி, அச்சம் மற்றும் அபத்தமான உலகத்தை எதிர்கொள்ளும் கவலை மற்றும் சுதந்திரம், அத்துடன் நம்பகத்தன்மை, தைரியம் மற்றும் நல்லொழுக்கம் ஆகியவை அடங்கும் “2  என்று  இருத்தலியம் குறித்துத் தமிழ் விக்கிபீடியா விளக்குகிறது 

தற்காலக் கவிதைகளில், கவிஞர் கீழை நிலாபாரதி அவர்களின் கவிதைகள்,  மனித இருப்பின் பொருள், நோக்கம் மற்றும் மதிப்பு தொடர்பான கேள்விகளை ஆராய்வதை,

 “எப்போதெல்லாம்

தனிமை அழைக்கின்றதோ

அப்பொழுதெல்லாம்

என்னைச் சந்தித்து விடுகிறேன்

மெளனங்களைக் குடைந்து “ 

( வற்றிடும் குளத்தின் கடைசி மீன்கள்)

இக்கவிதை விளக்குவதை உணர முடிகிறது., கவிஞரின்  இருத்தலியலின் நெருக்கடியால் வெளிப்படும் உள்ளுணர்வுக் கவிதையாக,

 “எனது பயணம்

மறுபடியும் ஒரு நாள்

இங்கு துளிரும்…

இன்னும் நிறம் மங்கிய

உக்கிரம் தணியும்.

அப்பொழுதொன்றில்

உன்னைத் தேடலின்

சாத்தியமுற்றதான

பெருவழியில், என்னைத்

தொடங்குவேன். “ ( இன்னும் சற்று நேரம் நீ இருந்திருக்கலாம்)

 “உன்னைத் தவிர்த்து

நான் எழுதுவதற்கு

எல்லாமும் இங்கு

இல்லாமல் போகிறது” ( இன்னும் சற்று நேரம் நீ இருந்திருக்கலாம்)

எனும் கவிதையைக் காணலாம். தனக்குள்ள பிரச்சனைகளைத் தானே தீர்த்துக் கொள்ளவேண்டும். மனிதன் தனக்கான வாழ்க்கையைத் தானே தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். உலக நடப்புகளில் போதுமான சுய நலத்தன்மை  சாயல் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பதான கவிதைகளில், காதல், காமம், அன்பு, நேசித்தல் என்பது பாடுபொருளாக அமைந்திருப்பதைக் காணலாம்.

உலகம் தொடர்ந்து கொண்டாடிக்கொண்டே இருக்கும் பேரூணர்வின் வெளிப்பாடு தான் காதல். எங்கும் பேரழகும், சொல்லவொணா பரவசமும், எல்லையற்ற சுகமும் காதல் உலகில் பரவிக்கிடக்கின்றன. காதலில்லா ஜீவன்கள் பிரபஞ்சத்தில் எத்துளியிலுமில்லை. காதலன்-காதலிக்கு இடையில் கவர்தலின் மலர்வுகள், பல நிலைகளில் நின்று வசிய விளையாட்டை எப்போதும் ருசித்துக் கொண்டேயிருக்கின்றன.

ஒட்டுமொத்த இலக்கியங்களின் ஊடாக மற்றுமின்றிப் பொருளற்ற ஒலிக்கோப்பான இசை வடிவத்திற்குள்ளும் காதலுணர்வு உள்புகுந்து “இசை ரொமாண்டிஸம்“(Musical Romanticism) ஆகி உயிர்நாடிக்குள் தைக்கின்றன. “லுட்விக் வான் பீத்தோவன், ஃபிரான்ஸ் ஷீபர்ட் போன்ற இசை மேதைகள் உணர்ந்த காதலை மிகச்சியாக இருத்தலிய வெளிப்பாட்டு உக்தியில் அப்படியே ரசிப்பாளருக்குக் காதலைத் தன்னிசையால் மடைமாற்றம் செய்தனர். அதே போல் படிப்பவருக்கு தம் கவிதைகளின் வாயிலாக மடைமாற்றம் செய்யும் கவிஞராகக் கீழை.நிலாபாரதியைக் காண முடிகின்றது.

நவீனக்கோட்பாட்டுவாதக் கவிதைகள்:

  இவரின் கவிதைத் தொகுப்பிற்குள் காணலாகும் கவிதைகளுக்குள் மானிடசமூகத்தின் உணர்வுகள் கொட்டி வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. “மனம்“ சார்ந்த உளவியல் வெளிப்பாடுகள். தனிமை, காதல்துயர், போன்றவைகளோடு, அழகியல் வெளிப்பாடுகளும், மாயஎதார்த்தவாதப் பாணியிலும், இருத்தலியப் பாணியிலும்,  நவீனக்கோட்பாட்டுவாதப் பாணியிலும் கூறப் பெற்றிருக்கின்றன.

கவிதைகள் நதிநீரைப் போல் சலசலப்புடன் வாசகன் மனதில் ஊடுருவி என்னமோ செய்கின்றன. காதல் முற்றித் தலைக்கேற எழுதப் பெற்ற வார்த்தைகளால் வானில் பறக்கும் ஏகாந்த அனுபவத்தை வாசகனாலும் பற்றிப் பறக்க முடிகின்றது. கவிஞர் நினைத்த பரவசமோ, துயரமோ, ஏக்கமோ, திளைப்போ எந்த எல்லையையும் வார்த்தைகள் அழைத்துச் சென்று அமர வைத்து விடுகின்றன. 

”இறகுச் சூட்டின் தகிப்பில்

மூர்ச்சையானாய்…

உதடுகளால் முத்தமிட்டது

உன் கண்கள்

கசிந்தயிருளை

குறை வெளிச்சமெனவும்

கற்றுத் தந்தது நளினம்…

நீ வராத கதவுகளின்

பின்னிருந்து

கனவுகளில் வழிந்தாய்…

இப்பொழுதும் புறாக்களின்

உதிரும் இறகுகளிலிருந்து

பறக்கச் செய்கிறேன்

உனை”  ( வற்றிடும் குளத்தின் கடைசி மீன்கள்)

கவிஞரின் வார்த்தைப் பிரயோகங்களின் சிறப்பை இக்கவிதை மூலம் அறியலாம். கண்களால் பார்க்கத் தான் முடியும். அது கூடத் தலைவனைத் தொட விரும்பியது போலும், இரவின் தொடக்கத்தில் உள்ள இருள் என்பதால், அது கசிந்த இருளாகி அதைக் காதலியின் நளினம் குறை வெளிச்சம் தானேயிது  எனக் கற்றுத் தந்ததாம். இதனூடாக காதலி வராத பொழுதுகளில் நினைவில் வந்து வந்து நிறைந்து பொங்கி வழிகிறதாம் நினைவுகள். அது கனவாம், சிறகுகளில் பறப்பதுவோ, பறக்க வைப்பதுவோ காதலியோ, கவிஞனோ அல்ல. வாசகனும் தான்  படிப்பவர்களையெலாம் பறக்க வைக்கும் உணர்வுப் போதை ஏற்றிக் கிறங்கிப் போகும் கவிதையிது. இதுபோலத் தான் முக்கால்வாசிக் கவிதைகள் இத்தொகுப்பிலுள்ளன.

படிமங்கள், உருவகங்கள், உவமைகள் ஆகியவைகள் கவிஞரின் கவிதைகளில் சிறப்பாகச் கையாளப் பெற்றுள்ளன. படிமம் சிறக்கப் பாடியக் கவிதைகளில்,

“என் பிராத்தனைகள்
தீரவில்லை
சுடர் விட்டு சுடர் விட்டு
முன்னிலும்
பிராகாசிக்கத் துவங்குகிறது….” 

(வற்றிடும் குளத்தின் கடைசி மீன்கள்)

இக்கவிதை அழகுற காதலை வெளிப்படுத்துகிறது. காதல் வேண்டுதல்கள் திரிபோல் சுடர் விட்டு சுடர் விட்டு பிராகசிக்கின்றன என்கின்றார் படிமமாய். “முன்னிலும்“ எனும் வார்த்தை கவிதையை இன்னும் மெருகேற்றிப் பொருளை ஆழப்படுத்துகின்றது.

“புலன்களை மீறிய மாய அனுபவங்களை யதார்த்தத்தைச் சித்தரிப்பதைப் போலவே துல்லியமான தகவல்களுடனும் காட்சித் தன்மையுடனும் சித்திக்கும் எழுத்து முறை, அதாவது யதார்த்தத்தில் மாயமும் கலப்பது. இவற்றில் சொல்லப்படும் மாயங்கள் மனத்திபுகளோ, மூடநம்பிக்கைகளோ அல்ல. அவை குறியீட்டுத் தன்மை கொண்டவை“ 3 என்பார் எழுத்தாளர் ஜெயமோகன். இவ்வாறு மாயஎதார்த்தவாதமாகக் கவிஞர் கீழை நிலாபாரதியின் பல கவிதைகள் திறம்பட எழுதப் பெற்றுள்ளன. அவ்வாறான கவிதைகளில் ஒன்றாக,

“துக்கங்களால்

நெய்யப்பட்டவனின்

இரவுகள்

தினம் கிழிசல்களாய்

தொங்குகிறது…

வானத்தின்

அடர்த்தியெங்கும்

கறுமையின் சூதுக்கள்…

உன் உறகடகத்தை

நீ பிடுங்கியெறிந்தபோது

நான் வானத்தில் ஒளிந்து கொண்டேன்”

(வற்றிடும் குளத்தின் கடைசி மீன்கள்)

எனக் கவிதையில் இன்னும் சில காட்சிகளை விளக்கும் மாய எதார்த்தம் காட்டும் கவிதையாக இக்கவிதை உள்ளது. இதே போல் நேர்த்தியான அழகியல் கோட்பாட்டுக் கற்பனையில் ஒரு காட்சியை உணர்வாக்கும் பொழுது,

“கண்களில் புகுந்து
ஒருவித வண்ணப்
பாய்ச்சலால் முழ்கடித்து
மறுபடியும்
நான் கூடு திரும்பும்
உனது அறையெங்கும்
ஒரு ஊதுபத்தியின்
வாசமென….  ( வற்றிடும் குளத்தின் கடைசி மீன்கள்)

என்கின்றார். பார்வையும், நினைவுகளும், வாசனையுமாய் காட்சிகளுக் கிடையிலான தொடர்பிலா இடைவெளியும், கவிதையின் நவீனக் கோட்பாடுகளை விளக்கி நிற்கின்றன.

கவிஞர் கீழை நிலாபாரதியின் கவிதைவெளி காதல் உலகின் அல்லது காதல் அல்லாத உணர்வு வெளியின் நுணுக்கங்களைக் காட்சிப்படுத்தும் அழகான திரைப்படங்களாகக் கண்முன் விரிகின்றன. ஒவ்வொரு வார்த்தைகளின் அடியிலும் அகண்ட நீரோடைகள் காதல் பயிர் செய்கின்றன. அழகியல் பார்வையில் உள்ளுணர்ந்து கொள்ளும் பந்த, பாசங்களை உணர வழிவகை செய்வனவாகவும் சில கவிதைகள் விளங்குகின்றன. மௌனம் எனும் அசாத்திய சூரனை பல திசைகளிலிருந்தும் படமெடுத்துப் பதிவு செய்த கவிதை வரிகள் அபூர்வமானவையாகும்.

இக்கவிதைகளில் உள்ள வார்த்தைகள் இசைப் பாடலுக்காக வரிந்து கட்டிக் கொண்டு நிற்கும் வார்த்தைகளாகக் காத்திருக்கின்றன. கவிஞரின் கவித்துவம் உலகம் வெல்லும். உணர்வுகளின் தன்னிச்சையான வழிதலாக மகுடம் சூட்டும் கவிதைகளாக இருந்து நவீனக் கவிதைப்போக்குகளைக் கொண்டிருக்கின்றன.

அடிக்குறிப்புகள்:

1. https://www.suyaanthan.com/2016/12/blog-post_77.html  பார்வை நாள்: 04/10/2025

2. https://ta.wikipedia.org/wiki/ இருத்தலியல் .  பார்வை நாள்: 02/10/25 

3. https://thiru.xyz/blog/je-mo-jargons/  பார்வை நாள்: 02/10/25 

முனைவர் செ.சு. நா. சந்திரசேகரன்

தமிழ்த்துறைப் பேராசிரியர்,

வேல்டெக் ரங்கா சங்கு கலைக் கல்லூரி, ஆவடி

chandrakavin@gmail.com,  9283275782

 நன்றி: ஏ.எம்.ஜெயின் கல்லூரி பன்னாட்டுக் கருத்தரங்கில் வாசிக்கப்பட்ட கட்டுரை.

தமிழ்ச் சிற்றிதழ் கவிதைகளில் சமுதாயப் பார்வை

“வாழ்க்கையைக் கவித்துவப் போக்கில் பிரதிபலிப்பதற்கும், அங்கதமாக எழுதிக் காட்டுவதற்கும், வாழ்க்கையைப் பற்றிய சிறந்த, தெளிந்த தத்துவத்தையும், எதிர்காலம் பற்றிய எண்ணத்தையும் கவிஞன் அல்லது எழுத்தாளன் தெளிவாகப் பெற்றிருக்க வேண்டும்.”1 என்பதிற்கேற்பச் சிற்றிதழ்கள் சமூகப் பிரக்ஞையுடன் கவிதைகளை வெளியிட்டிருப்பதைக் காண முடிகின்றது. சமூகமும் இலக்கியமும் ஒன்றையொன்று சார்ந்திருப்பதால் கவிஞனால் இத்தளத்தைச் சரியாகப் பதிவு செய்ய முடிந்திருக்கிறது.
சிற்றிதழ்கள், சமகால உலக இலக்கியங்களின் தரத்திற்கு இணையாகத் தமிழ் இலக்கியங்களைக் கொண்டு செல்கின்றன என்பது அறிஞர்களின் ஏகோபித்த கருத்தாக அமைந்திருக்கிறது. எனவே அவ்வகைச் சிற்றிதழ்களில் சமுதாயக் கவிதைகள் எவ்விதம் பதிவு செய்யப் பெற்றிருக்கின்றன என்பதாக இவ்வாய்வு அமைந்திருக்கின்றது.
சிற்றிதழ்களின் இலக்கணம்
“நுட்பமும் ஆளுமையும் விரிந்த மனப்பான்மையும் உடைய இதழாளர்களின் இதழ்கள் வரலாற்று வரிசைச் சிற்றிதழ்களாகின்றன. நேருக்கு நேர் தாங்கள் காணும் உண்மை நிகழ்வுகளை எழுத்தாக்கியும், பல்வேறு மொழஜகளுக்கு இடையிலான ஒப்புமையையும் அதன் சாரத்தையும் கொண்டு இதழுக்கான குறிப்பிட்ட மொழியின் ஆளுமையுடன் கூடிய நுணுக்கமும் இலக்கிய வடிவங்களை நுணுக்கி விவரிக்கும் பாங்கும்-இவ்விதழ்களின் சிறப்பு இயல்புகளாகின்றன”2 என்பது சிற்றிதழ்களின் இலக்கணமாகக் கொள்ளப்படுகிறது.

சமுதாயக் கவிதைகள்

சிற்றிதழ்களில் காணலாகும் கவிதைகள் பல்திறத்தன. அவற்றில் சமுதாயக் கவிதைகள் பெரும்பங்கைப் பெற்று எழுதப் பெற்றிருக்கின்றன. அவற்றை,
1. தனிமனிதப் பிரச்சனைகள்
2. பொதுமைப் பிரச்சனைகள்
3. சமூகத் தீர்வுகள்

தனிமனிதப் பிரச்சனைகள்

சமுதாயத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு மனிதனும் பல்வேறு பிரச்சனைகளையும், சந்தோசங்களையும் சமுதாயத்திலிருந்து பெறுகின்றான். இதன் விளைவாக ஏற்படும் மன உணர்வுகள் சில நேரங்களில் சமூகப் பின்னடைவையும், சில Nநுரங்களில் சமூக முன்னேற்றத்தையும் ஏற்படுத்துகின்றன. இதனடிப்படையில், “எந்த இலக்கியத்திற்கும் அடிப்படையான உள்ளீடாக அல்லது பொருண்மையாக மனிதனே காட்சி தருகின்றான். மனிதனின் ஆசை வேட்கைகளையும், செயல் திறனையும், வளர்ச்சி நிலையினையும் வீழ்ச்சியினையுமே இலக்கியங்கள் பிரதிபலித்து நிற்கின்றன:3 என்பரத அறிய முடிகின்றது. இவ்விதமான தனிமனிதச் சமுதாய உணர்வுக் கவிதைகள் சிற்றிதழ்களில் பெரும்பான்மையாக எழுதப் பெற்றிருக்கின்றன.
இனிமையற்ற இல்லம்
தேசத்தில் பல்வேறு வளர்ச்சிகளைக் கொண்டுவர வேண்டிய கடப்பாட்டிலுள்ள ஒவ்வொரு மனிதனும் தனது நேரத்தை வீணடிக்க மாட்டான். ஆனால் இன்று சமூகத்தில் ஒவ்வொரு இல்லத்திலும் மனிதர்களின் நேரங்கள் சுரண்டப்படுகின்றன. காலங்கள் வீணாவது அறியாமல் இருக்கும் இத்தன்மையினை,
“சின்னத்திரை நம்மைச்
சிறைப் படுத்துகிறது…..
வீட்டுக் காவலில் தேசம்.”4
எனும் கவிதை கூறுகிறது. இல்லங்கள் தம் பாதுகாப்பிற்கும், தம் வசதிகளுக்காகவும் என்ற நிலைமாறி, இல்லங்களின் பாதுகாப்பிற்காக நமது சுகங்களை விட்டுத் தர வேண்டியுள்ளது. இதனை,
“வெளியூருக்குப் போனாலும்
வீட்டு ஞாபகமாகவே இருக்கின்றது.
திருட்டுப் பயம்”5
இக்கவிதை விளக்குகின்றது. பிறர் பொருளைக் கவர்ந்து தவறான வாழ்க்கை வாழும் மனப் போக்கு இச்சமூகத்தில் புரையோடிப் போயிருக்கிறது. இதன் மூலம் முழுமையான சந்தோசங்களை அனுபவிக்க முடியாமல் மனித மனங்கள் பாடுபடுகின்றன.
“பூக்கத் தயாராய்
தங்கை
கவலைகளும்”6
என்ற கவிதை, மாப்பிள்ளையைத் தேர்ந்தெடுத்தல், திருமணம், வரதட்சணை, சந்தோசமான. இவ்வாழ்க்கை இவற்றின் மேலுள்ள பயத்தை வெளிப்படுத்துகின்றது. சுயமற்ற வாழ்வை,
“என்னை
அழகு செய்வதாய் நினைத்து
வண்ணக் கலவையை
அள்ளிப்பூசி
இன்று பறக்கக் கூட
சிறகுகளை விரிக்க முடியாமல்
நான்”7
இக்கவிதை வெளிப்படுத்துகிறது. தன் அனுபவங்களே கவிதையின் உள்ளார்ந்த பொருளாகிறது என்பதையும், அதுவே சமூகத்தின் உண்மைப் பொருளாகின்றது என்பதை, “தமிழ்க் கவிதைகளைப் பொறுத்தமட்டிலும் கவிதை உண்மைதான் கவிதைக்கு ஓர் உயர்ந்த தரத்தை நல்குகின்றது. கவிஞன் கூறும் உண்மை நாம் உலகில் காணும் உண்மையைப் போன்றதன்று, அவன் கூறும் உண்மை எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதை உரைப்பது”8 என்ற அறிஞரின் கூற்று மெய்ப்பிக்கின்றது. தனி மனிதனின் வேதனைகளில் உயர்நிலையில் அமைந்த கவிதையாக,
“வறுமையின் கொடுமையில்
வாடிக் கிடக்கும் பெண்ணின் வறண்ட மார்பில்
சுரக்காத பாலுக்காக சுவைத்துக் கொண்டிருக்கும்
குழந்தை – அதனை மானமற்று மறைந்து
மானப்பார்வை பார்க்கும் காமுகன்”9
என்ற கவிதையைக் கூறலாம். சமூகத்தில் பாலியல் வன்கொடுமைகளும், திரிந்துபட்ட மனவுணர்வுகளுமாக இருக்கும் மனிதர்களை நினைத்து வேதனைப்படும் தனிமனித விரக்தியை இக்கவிதை வெளிப்படுத்துகிறது.

2.பொதுமைப் பிரச்சனைகள்

“மனித சுதந்திரம், மனித மகிழ்ச்சி ஆகியன பற்றிய கருத்துகளே சிறந்த இலக்கியங்களின் கருவாக அமைய முடியும். வாழ்வின் இன்றியமையாத கூறுகளைப் பிரதிபலித்துக் காலந்தோறும் மனித சமுதாயம் எந்த எந்தப் பாதைகளின் வழியாக நடைபயின்றது என்பதைத் தௌ;ளத் தெளிவாக் காட்டி நிற்கும் கலைப் படைப்புகளே சாகவரம் பெற்று நீண்ட நாட்கள் வாழ்கின்றன.”10
சமூகத்தின் பொதுமையான பிரச்சனைகளையும் கவிஞன் தன் கவிதையின் பாடுபொருளாகக் கொண்டிருக்கின்றான். அவ்வாறான கவிதையாக,
“பொதி சுமக்கும்
மலர்கள்
மெட்ரிக் குழந்தைகள்”11
எனும் கவிதையமைகிறது. பொதி சுமப்பது கழுதைகளாகலாம். ஆனால் பிஞ்சுக் குழந்தைகள் பாட நூல்களைச் சுமந்து செல்லுவது கவிஞனின் மனதைச் சுடுகிறது. மலர் பொதி சுமப்பது கண்டு, தாங்காது கதறுகிறார். வறுமையை விட்டொழிக்க வேறு வழியில்லாத தாய் வேதனையின் உச்சக் கட்டத்தில்,
“அழு!மகனே!அழு!
கண்ணீர் கடலாகட்டும்!
உப்பு விற்றாவது
பிழைக்கலாம்”12
என்று கூறுகின்றாள். சமுதாயத்தின் இழி குரலாக இது காட்ட படுகின்றது.
“எமன் ஓய்வாகி விட்டானா?
உயிர் பறிப்பு செய்கிறதே
மதங்கள்.”13
“வரதட்சனைத் வில்லொடிக்க
வரவில்லை எந்த இராமனும் முதிர் கன்னிகளாய்     சீதைகள்”14
                     “கோவலனைத் தேடிச் சென்ற கண்ணகி
காவல்துறை ஏற்பாட்டில்
விபச்சார ஒழிப்புச் சட்டத்தில்
கைது செய்யப்பட்டாள்”15
“பூப்பெய்தியதுமே
வெட்டி எறியப்பட்ட
சுதந்திரச் சிறகுகள்”16
போன்ற கவிதைகள் சமூகப் பிரச்சனைகளான வரதட்சணை, மதக்காழ்ப்பு, நீதி, சுதந்திரமின்மை எனப் பல தளங்களில் எழுதப் பெற்றிருக்கின்றன.


சமூகத் தீர்வுகள்

கவிதைகள், பல்வேறுபட்ட பிரச்சனைகளின் பாதிப்பாக .இருந்தாலும், அக்கவிதைகளில் எதிர்காலச் சமூகம் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்ற ஆசையினையும் கவிஞர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
“சமரச வார்த்தைகளின்
களிம்புகளை நிராகரித்த
எங்கள் கோபம்
சமத்துவ தீர்வுகளுக்காய்
இன்னும் எரிகிறது”17
                     “மனிதம் இல்லா வாழ்க்கை
மனிதன் வாழ்ந்தால்
மனிதத்திற்கே மரணம்”18
எனும் கவிதைகள் சமூகத் தீர்வைத் தருவதாக அமைகின்றது. மனிதர்கள் மனதளவிலும், உடலளவிலும் தீய எண்ணங்கள் கொண்டவர்களாகயிருக்கின்றார்கள். எனவே இவை களையப் பட வேண்டும் என்ற தீர்வை முன்வைக்கும் கவிதையாக,
“அடிக்கடி வந்துபோ மழையே….
குளமில்லா ஊரில்
அழுக்காய் மனிதர்கள்!”19
இக்கவிதை அமைந்திருக்கிறது.
“எரிக்க வேண்டிய
சாதிக் குப்பைகள் பொசுக்க வேண்டிய
பொய்மை ஏடுகள் அழிக்க வேண்டிய
அபத்தஙகள் அன்றாடம் அதிகமாகிக் கொண்டே    வருகின்றன

அதனால் நான் ஓர் தீப்பற்தமாகவாவது
இருக்க வேண்டி முயல்கின்றறேன்”20
எனும் கவிதையில் சமூகத்தைத் தூய்மையாக்கப்பட வேண்டுமென்றால் தீமைகளை அழித்துவிட எரித்துவிட வேண்டும் என்று கவிஞர் தீர்வு கண்டிருக்கின்றார்.
சிற்றிதழ் கவிதைகளில் சமுதாயப் பின்னணியில் அமைந்த கவிதைகள் அளவில் பெருமளவாக இருப்பதைக் கவனிக்க முடிகின்றது அவற்றில் தனிமனித வெளிப்பாட்டுச் சிந்தனைகள் பெரும்பங்கு வகிக்கின்றன. சமூகத் தீர்வுகளையும் கவிஞனே தன் கவிதை மூலமாக வெளிப்படுத்துகிறான். சமூகமும், இலக்கியமும் ஒன்றிலிருந்து ஒன்று பெறுமானால் கவிஞர்களின் தீர்வுப்படி நல்ல சமூகமாக எதிர்காலம் அமையும்.

அடிக்குறிப்புகள்

1.ஜி.ஜான் சாமுவேல்,”இலக்கியத்தில் சமுதாயப் பார்வை”, ப-101
2.பொள்ளாச்சி நசன், “சிற்றிதழ்கள்”, பக்-84-85
3.ஜி.ஜான் சாமுவேல், “இலக்கியத்தில் சமுதாயப் பார்வை”, ப-33
4.கா.நா.கல்யாணசுந்தரம், “கவிதை உறவு”, ஏப்ரல்-97, ப-6
5.பொன்.குமார், ‘சிகரம’, மே-99, ப-16
6.வலம்புரி.லேனா, ‘கல்வெட்டுப்பேசுகிறது’, சூலை-98, ப-7
7.தேவநாதன், ‘நண்பர்கள் தோட்டம்’, ஜீலை-99,ப-2
8.ந.சுப்புரெட்டியார், ‘பாட்டுத் திறன்’, ப-30
9.கரிகாலன், ‘நண்பர்கள் தோட்டம்’, அக்-நவம்-99, ப-11
10.ஜி.ஜான் சாமுவேல், “இலக்கியத்தில் சமுதாயப் பார்வை”, ப-110
11.மாடக்குளம் விஜயகுமார், ‘தேசிய வலிமை’, டிசம்-98, ப-10
12.என்.வாஞ்சிநாதன், ‘தேசிய வலிமை’, டிசம்-98,ப-10
13.ஓவியா, ‘ஓடம’, செப்-97, ப-11
14.இனியவன், ‘கல்வெட்டுப் பேசுகிறது’, ப-16
15.டி.மருது பாண்டியன், ‘தேசிய வலிமை’, மார்ச்-99, ப-4
16.சூரியதாஸ், ‘ஓடம்’, ஏப்-மே-97, ப-22
17.மு.முருகேஷ், ‘ஓடம்’, சூன்-97, ப-2
18.சுரா. ‘தேசிய வலிமை’, ப-9
19.ஜெ.பி.சிருஷ், ‘ஒளிநெறி’, ஜன-98, ப-24 ;
20.        ‘கல்வெட்டுப் பேசுகிறது’, நவம்-97, ப-10

தமிழ்ச் சிற்றிதழ்க் கவிதைகளில்-கண்கள்

                                                     செ .சு.நா.சந்திரசேகரன் 

“கற்று வைத்திருந்த
கலைகள் அனைத்தும்
மறந்து போனது
கண்கள் செய்யும்
கண்கள் முன்பு.”

விஞ்ஞானத்தின் எந்தவொரு சிகரத்திலும் நின்று செய்தாலும் செய்ய முடியாத ஒரு அற்புதப் படைப்பு உலக உயிர்களின் உடல். அந்த உடலின் முதன்மையானதாகவும் மற்ற உறுப்பகளுக்கு மூலகாரணமாக அமைந்து இருப்பது கண்கள் ஆகும். அவ்விதமான கண்கள் குறித்துத் தமிழ்ச் சிற்றிதழ் கவிதைகளில் புனையப்படும் திறன் குறித்துக் காண்பது இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகும்.

தமிழ்ச் சிற்றிதழ்கள்

இருபதாம் நூற்றாண்டு தொட்டுத் தமிழில் மேம்பட்ட இலக்கியங்களைப் படைப்பதற்கென்றே ஆயிரக்கணக்கில் ஆண்டுதோறும் தோன்றும் அறிவுசார் இதழ்களைச் சிற்றிதழ்கள் எனலாம். அச்சு இதழாகவும், இணைய இதழ்களாகவும், வலைப்பூக்களாகவும் இவை பரிணாமம் பெற்றிருப்பதை உணர முடிகின்றது. சிறய வாசக வட்டத்திகு மட்டும் குறுகிய எண்ணிக்கை அளவில் அச்சிடப்படுவதால் மட்டுமே இவை சிற்றிதழ்கள் என அழைக்கப்படுகின்றன.
இவ்வகைச் சிற்றிதழ்களில் கண்கள்-குறித்தான கவிதைகள் ஏராளமாக எழுதப் பெற்றிருக்கின்றன. இவற்றை,
1. கண்கள்-குறித்தான தனிநிலைக்கவிதைகள்
2. கண்கள-குறித்தான சார்புநிலைக்கவிதைகள்
என இருவகைப்பாட்டில் காண முடிகின்றது.

தனிநிலைக் கவிதைகள்
தனிப்பட்ட நிலையில் கண்களைத் தனது கவிதைக்குள் கொண்டுவர முனையும் கவிஞன், பழைய மரபாக்கங்களோடு புதிய கற்பனையில் கண்களை உட்படுத்தும் கவிதைகளையே தனிநிலைக் கவிதைகள் எனலாம்ஃ நேரடியாகக் கண்களை மட்டும் பாடுபொருளாகக் கொண்டவை இவை.
சிற்றிதழ் கவிதைகளில் கண்கள் நேரடிக் காட்சிகளை அப்படியே பதிவிக்கும் கருவியாகக் காணாமல் உலக அறிவு, காதல், பாசம், ஏக்கம், வெறுப்பு, உண்மையென விரிந்த தளங்களை உள்வாங்கும் காரணியாக அமைந்திருப்பதைக் காண முடிகின்றது. கண்மூடிச் சிந்திக்கும் தருணங்களில் அனுபவப்பதிவு அல்லது கற்பித்தல் பதிவினால் பெறப்படும் உண்மைநிலையினை எண்ணிக் கவிதைகள் குதூகலமாக-துக்கமாக வெளிப்படுத்தப் பெறுகின்றன. எனவே காட்சிக்காக காணும் கண் வாழ்வு நகர்த்துதலில் தவறுகள் செய்வதாகவே பெரும்பாலான கவிஞர்கள் கண் மீது குற்றம் சாற்றுகிறார்கள். உலகில் நடக்கும் வசதி இல்லது வசதியின்மைக் காரியங்களில் நடக்கும் போலித்துவங்களை உணர்ந்தும் உணராதிருப்பதாக் கண்ணைப் பல கவிஞர்கள் உணர்;த்துகிறார்கள். என்னைத் தேடி எனும் கவிதையொன்றில், எங்கெங்கோ
அலைகின்றேன்
என்னைத்தேடி…..!
இறுதியில் ஒரு சுடர்
எனக்குள் உயர்ந்து
மூடிய விழிகளுக்குள்
பார்க்கத் துவங்கினேன்.  2
வானம் தொட்டது பார்வை!
இமைக்குள் புதைந்தது விழி! 3
என உள்முகப் பார்வையிலேயே தெளிவு கிடைத்ததாகவும், வெளிப்பார்வைத் தன்னை இனம் காட்டவில்லை எனவும் விளக்குகிறார். மானுட வாழ்க்கை இருவகை அமைப்புக்களைக் கொண்ட ஒரு முழுப் பொருண்மை: புறத்தே தோன்றும் ஒவ்வொரு வகையான வாழ்க்கை நிலைக்கும் அடிப்படையான அக அமைப்பு ஒன்று உண்டு. புற அமைப்பின் செயல்பாடு: அக அமைப்பின் வெளிப்பாடு தானே தவிர தன்னிச்சையாக இயங்க வல்லதன்று: இப்புற வெளிப்பாடு அவ்வப்போது மாறி இயங்கும் 4 என்ற அமைப்பியல்வாதக் கோட்பாட்டை இங்கு ஒப்புநோக்கலாம். கவிதைப் படைப்பின் அடித்தளப் பரப்பாக இது அமைகிறது. போலித்துவத்தைச் சொல்ல வந்த கவிஞன்,
கண்களைக்
களவு கொடுத்துவிட்டு
கனவுகளைக் கருத்தரிக்கும்
ஏமாற்றப் பொழுதுகள்
என்கின்றார் கண்களை அவனுக்கே தெரியாமல் பிறர் எடுக்க அனுமதித்து விட்டுக் கனவு காணவைத்து ஏமாற்றப்படுவழத உணர்வுப் பூர்வமாக இக்கவிதை விளக்குகிறது.

முரண்பொருள் கண்கள்
வறுமை எனும் தலைப்பிலமைந்த கவிதை முரண்பொரு தன்மையில் எழுதியிருப்பதைக் காண முடிகின்றது. கிணறு வெட்டினால் தண்ணீர் பெருக்கெடுக்கும். விவசாயம் செய்யலாம். ஆனால் முழுமையாகக் கிணறு வெட்டும் முன்னரே என்ன நடந்தது என்பதை,
ஏழை விவசாயி
கிணறு வெட்டினான்
தண்ணீர்
பெருக்கோடியது
கண்களில் இருந்து
என இக்கவிதை விளக்குகிறதுஃ கண்ணீரைப் படிமமாக்கிக் மற்றுமொரு கவிதையில், விழியில் வழியும் வெள்ளை இரத்தம். கண்ணில் ஜனிக்கும் உப்புநதி என்கின்றார் கவிஞர்.

கவிதை தரும் கண்கள்
பெரும்பான்மைக் கவிஞர்கள் கண்கள் தான் தனக்குக் கவிதைகளைத் தருகிறது எனத் தன் கவிதைகளில் ஒப்புதல் வாக்குமூலம் தந்திருக்கிறார்கள் கண்கள் தன் மனதில் கற்பனைகளை ஓடவிடுகிறது என்பதை,
என்
கண்ணிலும் மனதிலும்
ஒரு கம்பளிப் புழுவாய்
என் கவிதை முளைவிடும்
இக்கவிதை விளக்குகிறது.

காதல் தரும் கண்கள்
மனித உள்ளத்தில் காதல் மரலக்கண்களே முதல் காரணமாக அமைகின்றதுஃ காதலைச் சொல்ல வரும் கவிஞர்கள் கண்களைக் கவிபுனையாமல் செல்வதில்லை எனுமளவு காதல் கவிதைகள் கண்கள் குறித்துப் பேசுகின்றன.
நீ கண்களால்
இதயக் கதவை
உடைத்த பிறகும்
உள்ளே
ஒளிந்து கொண்டவன் நான..
கல்லாய் கிடந்த என்னை
கவிஞன் ஆக்கிய காதலியே
அதென்ன?
உன் கண்களுக்கு மட்டும்
மனதை மத்திட்டுக் கடையும்
மந்திர சக்தி.

காமம் தரும் கண்கள்
உலகில் நல்லதையும், தீயதையும் நம் அறிவுக்குள் கொண்டு செல்வது கண்கள் தான். அவ்வகையில் தன் மனதிற்குள் எழும் தீய பார்வையினால் பிறரைக் காமப்பார்வைப் பார்க்கும் போது, ஏற்படும் இன்னல்களையும் அதனால் ஏற்படும் மனக்கசப்புகளையும் கவிதைகளின் பாடுபொருளாகக் காண முடிகின்றது. அவ்வாறான கவிதைகளாக,
தொடை மொய்க்கும் கண்களையும்
கண்களாலும்
பிரதியெடுக்கும் ஆண்களின்
பார்வைகளைக் கூட்டித்தள்ளு
துடைப்ப மொன்றால்
அன்றைய முடிவில்
புத்தம் புது முலையில்
நிறைய விழிகள் படிந்து விட்டது
எல்லாவற்றையும் உதிர்த்துக்
கைகளில் போட்டுக் குலுக்கினாள்.
இவற்றைக் காணலாம்.

சார்புநிலைக் கவிதைகள்
கண்ணைக்குறித்து நேரடியாகக் கூறாது. கண்ணோடு தொடர்புடையதானவற்றைச் சார்பு நிலைக் கவிதைகள் எனப்பகுத்துக் கொள்ளலாம். பார்வைகளினால் சமூக அவலங்கள், பிரச்சனைகள், உறவுகள், பாசம், இரக்கமென எல்லா கூறுகளும் இனம் பிரித்து அறிய முடிகின்றது. அவை கவிதைகளில் எவ்விதம் எடுத்தாளப்பட்டிருக்கிறது என்பதை ஆராயும் போது தனி நிலைக் கவிதைகளைக் காட்டிலிலும் அதிகமாகவே எழுதப் பெற்றிருக்கின்றன. கண்ணை உருவமாகவும், படிமமாகவும், குறியீடுகளாகவும் மற்றும் பல கோணங்களில் பயன்படுத்தி எழுதியுள்ளனர். அவைகள் புறப்பொருள்களை மையம் வைத்த கவிதைகளாக உள்ளன. எடுத்துக்காட்டாய், கண்மலர்ச் சிரிப்பில், மனித நேய குருட்டு விழிகள், விழிகளின் ரப்பையில், விழித்தீக்குச்சிகள், கனவு விழிகளில் கரையும் நினைவுகள், விழி அரங்குகளில் கனவுகளின் நடனம், எனக் கூறப்பெற்றுள்ளன.
கண்ணுக்குத் தெரிந்த
மனித முகங்களில்
மறைக்கப்பட்ட கபடங்கள்
எல்லாமே பொய் முகங்கள்
எனும் கவிதையில் பார்வை பிழையன்று. பார்வையில் படும் பொருள் பிழையாக இருக்கின்றது. எனவேச் சரியாகப் பார்க்கக் கண்ணுக்கு அனுபவம் வேண்டும் எனக் கவிதை தொடர்கிறது. சமூகத்தில் இவ்விதம் மாறானப் பொருள்களைக் காணக் கண்ணுக்குள் கூர்மையும், சக்தியும் வேண்டுமென, இரு கண்ணில் வெப்பம் குறையும் போது,
சூரியனிடமிருந்து கடன் வாங்கு
என்ற கவிதை கூறுகிறது. கண் இருந்தும் பார்வையற்ற குறையுடையோர்கள் குறித்தும் கவிஞர்கள கவிதைகள் எழுதியுள்ளனர்.
சாலை நடுவில்
நின்று கொண்டிருந்த
இருட்டுத் தம்பதிகள்
கடந்திருப்பார்களா….
மீதிச் சாலையை இந்நேரம்
பாடிக் கொண்டு வரும்
பார்வையில்லாத
பிச்சைக் காரனுககுப் பயந்து
பத்தரிக்கையில் புதைத்த முகம்.
என்ற கவிதைகளில் உதவி செய்ய வேண்டிய நிலையிலுள்ள இருவேறு உள்ளங்கள் எப்படி நடந்து கொண்டன என்பதை மிக நுணுக்கமான முறையில் ஏக்கத்துடன் கவிஞர்கள் எழுதியுள்ளனர்.
கண்-மனித உறுப்புகளில் தலையாயது. உலகப் பொருள்களையும், நிகழ்வுகளையும் மூளைக்குள் பதிவிக்கும் அற்புதக் கருவி. அதனைத் திறனாய்ந்து வாழ்வை நடத்தும் கவிஞன் பல்வேறு நிலைகளில் அதனைக் கவிதைக்குள் பதிவு செய்ய விரும்புகிறான். தனி நிலையில் கண்ணைப் பாடம் முறையிலும், சார்பு நிலையாகப் பாடும் முறையிலும், சம அளவில் சிற்றதழ்க் கவிதைகளில் கண்-ஒரு முக்கியவத்தைப் பெற்றுள்ளது.

அடிக்குறிப்புகள்:
1. வெற்றி ஒளி, ஓடம், பிப்-மார்ச் 1997, ப-20
2. வே.சுவாமிநாதன, தேசிய வலிமை பி.99, ப-20
3. அ.அ.மணவாளன், இருபதாம் நூற்றாண்டின் இலக்கியக் கோட்பாடுகள். ப-44
4. தீபன், தாராமதி, ஜன.பிப்.-97, ப-15
5. விளாங்குடி விநாயக மூர்த்தி, தேசிய வலிமை செப்.அக்.99, ப-10
6. கவி. இளங்கதிரவன, ஒளிநெறி, ஆகஸ்டு-97, ப-12
7. இன்குலாப், கல்வெட்டு பேசுகிறது. செப்.அக்.97, ப.பின்னட்டை
8. ஆர். சுரேஷ், தேசியவலிமை, பிப்.99, ப-18
9. கோனூர், வைரமணி, கவிக்காவேரி, அக்.நவம்.98, ப-12
10. இலக்குமி குமாரன் ஞானதிரவியம், சுந்தரசுகன், நவம்.97, ப-7
11. க.விநாயகமூர்த்தி, கவிக்காவேரி, மார்ச்.97, ப-6
12. அ.சுபாஷினி, சுந்தரசுகன், ஜுன்.97, ப-90
13. ம.ராஜு, நண்பர்கள் தோட்டம், ஏப்.99, ப-15
14. பாலபாரதி, தமிழ் அமிழ்தம், ப-9

பதிவுகள் இணைய இதழில் வந்த கட்டுரை 

தமிழ்ச்சிற்றிதழ்களில்  நவீன படைப்புகள்

செ.சு.நா.சந்திரசேகரன்.

தமிழ்த்துறைத் தலைவர்,

ஜெயா கலை &அறிவியல் கல்லூரி,

திருநின்றவூர்

 

    தமிழ்மொழி வளர்வதற்கான ஊற்றுக் கண்ணாகச்சிற்றிதழ்கள் இக்கால கட்டத்தில் விளங்குகின்றன.தமிழில் வெளிவரும் சிற்றிதழ்கள், மேலை இலக்கியங்களுக்கு ஒருபடி மேலே சென்று, உலக இலக்கியத் தரத்தைத் தமிழுக்குத் தந்து  கொண்டிருக்கின்றன எனலாம். கவிதை, சிறுகதை, குறுங்கதைகள், திறனாய்வுகள்,துணுக்குகள் எனப் பல்வகைப்பட்ட இலக்கியங்களைத்தரத்தோடு வெளிவரச்செய்ய முயல்பவைகளாகவும்  இச்சிற்றிதழ்கள் அமைந்திருக்கின்றன.இலக்கியத் தாகத்தைக் கொண்டிருக்கும் எழுத்தாளர்களை ஊக்குவித்து,அவர்களின் படைப்பு ஆற்றலுக்கு தீனி போடக் கூடிய மற்றொரு பயனையும் சிற்றிதழ்கள் செய்கின்றன.

சிற்றிதழ் தன்மை

“எதிர்காலத்தில் தமிழ்ச்சூழலில் ஒரு மாற்றம் ஏற்பட வேண்டுமானால் அது சிற்றிதழ்களால் மட்டுமே நிகழும் என்பதை உறுதியாகக் கொள்ளலாம்.” 1 என்கிறது தமிழ் விக்கிப்பீடியா .மேலும் வணிக இதழ்களுக்கு மாறாகச்சிற்றிதழ்கள் அமைந்திருக்கும் தன்மையினைப் “பேச்சுத் தமிழும் ஆங்கிலக் கலப்பும் மலிந்திருக்கும் பெரும் பத்திரிக்கைச்சூழலுக்கு முற்றிலும் மாறுபட்டு, தமிழை வளர்ப்பதில் முக்கியப் பங்காற்றுபவை சிறுபத்திரிக்கைகள் “ 2  என மு.யாழினி வசந்தி கூறுவார்.தமிழக அளவிலும்,உலகில் தமிழர்கள் வாழும் பகுதியிலும் சிற்றிதழ்கள் பெரும்பான்மையாக இன்று வெளியிடப்படுகின்றன.இவ்விதமான சிற்றிதழ்களில் நவீன படைப்புகள் எவ்விதமான தன்மையினைப் பெற்றிருக்கின்றன என்பதை  ஆய்வதாக இக்கட்டுரை அமைகின்றது.

நவீன சிறுகதைகள்

சிறுகதைகள் தற்பொழுது,நவீன இலக்கியக் கோட்பாட்டுச் சிந்தனைகளோடு சிற்றிதழ்களில் எழுதப்பெறுவதைக்  காணமுடிகின்றது.தமிழ்ச்சிற்றிதழ்கள் ஆண்டு  தோறும் சுமார் இரண்டாயிரம் இதழ்கள் உலகில் வெளிவருவதாக அறிகிறோம்.அந்தளவிற்கு இணையங்களும்,வணிக இதழ்களும், சிற்றிதழ்ச்செய்திகளும் சிற்றிதழ்களின் வரவை அறிவித்துக் கொண்டே இருக்கின்றன. தமிழம்,கீற்று,கூடு,நக்கீரன்(கனடா), தமிழ் மணம் போன்ற இணைய தளங்களில் தொடர்ந்து சிற்றிதழ்களின் வரலாறு மற்றும் திறனாய்வுகள் வெளிவருகின்றன.அவற்றில் சிறுகதைகள் முக்கிய இடத்தைப் பெற்றிருக்கின்றன. சுந்தரசுகன், தொடரும், முங்காரி, ஓடம், பயணம்,நிழல்,கனவு,சதங்கை,இலக்கு போன்ற சிற்றிதழ்களில் நவீன கோட்பாட்டு அடிப்படையில் சிறுகதைகள் வெளியிடப்படுகின்றன. வன்மி, இரா.நடராஜன், ஆதவன் தீட்சண்யா, வா.மு.கோமு, கழனியூரன் விசும்பு, ஆ.சந்திரபோஸ் போன்ற எழுத்தாளர்கள் இவ்விதமான சிறுகதைகளை எழுதுகின்றனர்.

நனவோடை உக்தியைப் பயன்படுத்தி எழதும் சிறுகதைகள் அதிகத்திருப்பைதைக் காண முடிகின்றது.மொழிநடை ஒவ்வொரு சிறுகதையிலும் வேறுபாட்டைக் கொண்டவையாகவும், வாசகரின் மனவோட்டத்தைச் சுண்டி இழுக்கக் கூடியதாகவும் அமைந்துள்ளது.

தேவரசிகன் எழுதிய ‘நாங்கேட்டேல ஏகே ‘எனும் சிறுகதை சுந்தரசுகன் இதழில் வெளிவந்தது. 3 அக்கதை உளவியல் சார் கோட்பாட்டை உள்புகுத்திய கதையாகவும், மொழிநடை சிறக்க எழுதியதாகவும் இருக்கிறது.சமுக வெளிப்பாட்டை நவீனத்துடன் எடுத்துரைக்கும் சிறுகதைகள் அதிக அளவில் எழுதப்பெருகின்றன.உதாரணமாக விலங்குகள் வதைபடுவதை, ‘உறுப்பு ‘எனும் கதை நேர்த்தியாக எடுத்துரைக்கிறது.இக்கதையை பா.சத்தியமோகன் கனவு இதழில் எழுதியுள்ளார். ‍‌4 பின்நவீனதத்துவச் சிறுகதைகளாகவும், மாய எதார்த்தவாதச் சிறுகதைகளாகவும், பல கதைகள் எழுதப் பெறுகின்றன.

நவீன கவிதைகள்

கவிதைகள் தமிழ்மொழியின் தன்மையினை உலகமொழிகளுக்கு மேலாக எடுத்துச்சொல்லும் அரிய பணியினைச்செய்கின்றன. படிமக்கவிதைகள், குறியீட்டுக் கவிதைகள் பெண்ணியக் கவிதைகள் ,தலித்தியக் கவிதைகள் ,

உளவியல் கவிதைகள், மார்க்கியக் கவிதைகள், பின்நவீனத்துவக் கவிதைகள்,மிகைஎதார்த்தவாதக் கவிதைகள், மாய எதார்த்தவாதக் கவிதைகள் என மேலைநாட்டுக் கோட்பாட்டு இஸங்களைப் பயன்படுத்திக் கவிதைகள் இன்றைய சிற்றிதழ்களில்  வெளிவருகின்றன.வணிக இதழ்கள் இவ்வாறு கவிதைகளை வெளியிட மறுக்கும் நிலையில், சிற்றிதழ்கள் இவற்றை வளர்க்கின்றன.

‘திசையெல்லாம் தீ’ எனும் தலைப்பில் மாயவனின் கவிதை இயற்கையைப் படிம்மாக்கித் தந்துள்ளார். “தீ” என்பது பல்வேறு நிலைகளில் படிமமாக்கப் பட்டுள்ளது.அக்கவிதை,

“சித்திரைச்சூரியன்

துப்பி விட்ட எச்சில்.

ரெளத்திரத்தின் ஆதி.

அடிவயிற்றுப் பசியின்

ஓர் சொல்.

தொட விடாத

தொட்டால் விடாத கம்பீரம்.

பனிக்காலத்தில்

வயது பாராது

அகப்படுத்தும் சிகப்பு நங்கை” 5

என்பதாகும். இக்கவிதை சிறந்த படிமக் கவிதையாக உள்ளது.

“மலர்களின் இதழ்களில்

நகங்களின் கீரல்.

காக்கியும் காவியும்

கற்புக் களத்தில்

சமாதிக்காகவாய் சண்டையிட்டு

சமாதியாகும் சமயங்கள் .

கோவணங்களின் உழைப்பு

‘சுவிஸ்’-இல் குவிப்பு.

கெட்ட கூட்டுறவால்

தள்ளாடும் வருங்காலத்துத் தூண்கள்” 6 

எனும் இக்கவிதை,குறியிட்டுக் கவிதையாக,தேசியவளிமை இதழில் எழுதப்பெற்றதாகும்.சமுகத்தின் இழிந்த குரலை எடுத்தோதும் கவிதையாக வெளிப்பட்டிருக்கிறது.கூற வந்த நேரடிச்செய்தியை, வாசகர் மனதில் உள்ள அடிப்படைப் பண்பாட்டுச்சின்னங்களை தொடர்புப்படுத்திக் குறியீடாக்கி எழுதுவது நவீனமானதாகிறது.

  பெண்ணியக் கவிதைகளும் சிற்றிதழ்களில் பெண்ணிய எழுத்தாளர்களால் எழுதப் பெற்றிருக்கின்றன.சமஉரிமை, கட்டுப்பாடுகளைக் கட்டவிழ்த்தல், சுதந்திரம் எனக் கவிதைக்கான உள்பொருள்கள் பெண்ணியம் சார்ந்ததாகக் அமைகின்றன.

“நாங்கள் துளிகள் அல்ல

உளிகள் .

நாட்டைக் காக்கும்

வேட்டை நாய்கள்.

நாங்கள் மிதியடி அல்ல

மிதிக்கப் போகும்

யானைக் கூட்டம்.

நாங்கள் வளையும் மூங்கில்

வளையப் போகும் வில்லும் அம்பும்.

நாங்கள் அடிமைகள் அல்ல,

விடியலை நோக்கும் வீராங்கனைகள்.” 7

எனும் கவிதை பெண்களின் நிலை சமூகத்தில் முன்னேற்றத்தை நோக்கி, வீறு கொண்டு எழுந்திருக்கிறார்கள் என்று பறை சாற்றுகிறது.

பிற படைப்புகள்

ஆய்வுக் கட்டுரைகள், திறனாய்வுகள் எனப் படைப்புகள் சிற்றிதழ்களில் பல்கிக் கிடக்கின்றன.இலக்கிய விமர்சனங்கள், சமூக விமர்சனங்கள், சமூகம் ஏற்க வேண்டிய/மாற்ற வேண்டிய கொள்கைக் கோட்பாடுகள் குறித்த கட்டுரைகளும் எழுதப் பெறுகின்றன.நேரடியான கருத்தைக் கூறும் விமர்சனங்களும் சமூகத்தை நோக்கியும்,இலக்கியத்தையும் நோக்கியும் வைக்கப் படுகின்றன.இவை காலங்களின் சக்கரத்தை நேர்வழிக்குத் திரும்பும் அஸ்திரங்களாக இருக்கின்றன.

இவை தவிர துணுக்குகள் நகைச்சுவைகள்,நவீன ஓவியங்கள்,உலக இலக்கியங்கள், உலக எழுத்தாளர்கள் எனச்

சிற்றிதழ்களின் ஆக்கங்கள் நீண்டு கொண்டே செல்கின்றன.நவீன ஓவியங்கள்,நவீன படைப்புகள் என நவீனத்தை எளிய வாசகர்களிடமும் கொண்டு செல்லும் அரிய பணியைச் சிற்றிதழ்கள் செய்கின்றன.

  இணைய இதழ்களின் பெருக்கமும்,சிற்றிதழ்களின் வளர்ச்சிக்கு பெரும் பங்காற்றுகிறன.சிற்றிதழ்களின் மாற்று வடிவமாகவும் இன்றைய இணைய இதழ்கள் இருக்கின்றன.இணையம் உலகத்தை கைக்குள் அடக்கி விடும் அற்புத சாதனம். சிற்றிதழ் எழுத்தாளர்கள் இணையத்திலும் நுழைந்து இணைய இதழ்களை நடத்துகின்றனர்.

  சிற்றிதழ்களை வாங்கிப் பயன் பெறுவோம்.சிற்றிதழ்கள் அழிந்து படாமல் பாதுகாத்து வைப்போம்.உலக இலக்கியங்களுக்கு மேலாகத் தமிழ் இலக்கியத்தைக் கொண்டு செல்ல சிற்றிதழ்களை ஆதரிப்போம்.

அடிக்குறிப்புகள்

1)       www.ta.wikipedia.org/சிற்றிதழ்கள்

2)       www.andhimazhai.com/news/view/seo.title-2823.html

3)       தேவரசிகன்,சுந்தரசுகன், ஏப்.98,ப-7

4)       பா.சத்தியமோகன்,கனவு.செப்.98,ப-5

5)       மாயவன்,முங்காரி,அக்.98,ப-12

6)       மு.மு.முத்தையா,தேசிய வலிமை ,நவம்.97,பக்-10-11

7)       தமிழப்பன்,தமிழ்ப்பாவை,ஜீலை.99,ப-13